کسی نباشد
پا با پای دلت دیوانگی کند
و شانه به شانه بغضت ببارد
دست به دستت
پس کوچه های خیالت را قدم بزند
پاییز باشد و
کسی نباشد
تو را به موسیقی باد و باران
به آواز و رقص برگها دعوت کند
مقابلت بنشیند
برایت چای بریزد
فال حافظ بگیرد
و به فالت از ته دل بخندد
پاییز است
فکری برای آمدنت نمی کنی؟
نوشته شده در سه شنبه ۲ آبان ۱۳۹۶ساعت 12:2 توسط نگار| |
برچسب:
نویسنده: نگار نیکفر